Het purperen land – Edna Ferber

‘Een herontdekte klassieker uit de wereldliteratuur.’ Zo’n aankondiging roept vragen bij me op (‘Is deze wereldklassieker in de vergetelheid geraakt? Of nooit bekend geworden in Nederland? Hoe komt dat?’) maar maakt me ook gelijk nieuwsgierig. Edna Faber (1885-1968) schreef in 1924 de roman So Big en kreeg er een Pulitzer Prize voor. So Big verhaalt over een jonge Amerikaanse onderwijzeres die terechtkomt in een conservatieve gemeenschap van Hollandse immigranten. Een Amerikaans stukje geschiedenis met een Nederlands tintje dus.

De roman is uitgebracht als Het purperen land in de reeks ‘Internationale Klassiekers’ van uitgeverij Nieuw Amsterdam: een reeks titels die ‘bewezen successen’ zijn ‘en nog helemaal van nu’, aldus de website van de uitgever. Heeft het verhaal inderdaad dat tijdloze de blijvende relevantie van een klassieker?

omslag-het-purperen-land-lr

Lees verder

Geplaatst in Een perfecte dag voor literatuur, Recensie | Tags: , , , , , , , , | 2 reacties

Aan het einde van de dag – Nelleke Noordervliet

Is there anyone here
Who can swear before God
She has nothing to fear?
She has nothing to hide?

At the end of the day there’s another day dawning
And the sun in the morning is waiting to rise
Like the waves crash on the sand
Like a storm that will break any second
There is s a hunger in the land
There is s a reckoning still to be reckoned and
There is going to be hell to pay
At the end of the day

At the end of the day – Les Miserables

aan-het-eind-van-de-dag

De koperkleurige kaft van ‘Aan het einde van de dag’ van Nelleke Noordervliet glanst me tegemoet wanneer ik het boek voor het eerst zie. Het soort koper dat je soms in een zonsondergang ziet. De titel doet me denken aan de uitspraak ‘At the end of the day’, wat ook wel wordt uitgelegd als: ‘wanneer alles is in beschouwing is genomen, de uiteindelijke analyse’. Deze roman draait om terugkijken, hoe moeilijk dat ook kan zijn, en de balans opmaken. Hoe is, aan het einde van de dag, je leven geweest? Wat zijn de verhalen die je jezelf hebt verteld, de verschillende ‘ikken’ die je hebt geleefd? Wat is uiteindelijk belangrijk? En kun je leven met je eigen levensverhaal?

Lees verder

Geplaatst in Not Just Any Book, Recensie, Uncategorized | Tags: , , , , , | 2 reacties

Hoe lees ik? van Lidewijde Paris

De boekbesprekingen op dit blog zijn terug van weggeweest! Ik trap af met Hoe lees ik?, een handreiking voor iedere lezer die (nog) meer uit zijn of haar leeservaring wil halen.

Trip down memory lane
Mijn ‘Literatuurwetenschappershart’ maakte een metaforisch sprongetje toen ik de flaptekst en inhoudsopgave van het boek doornam. Perspectieven, motieven, intertekstualiteit (mijn favoriet!) en stijlfiguren: ze komen allemaal langs. Daarnaast herinner ik me nog het inspirerende gastcollege dat de schrijfster van het boek, Lidewijde Paris, tijdens mijn studie gaf. Ik was benieuwd of dit boek voor mij vooral een trip down memory lane zou zijn of dat ik nieuwe inzichten en handvatten zou vinden om betekenis te geven aan literatuur. Maar nog belangrijker: is Hoe lees ik? toegankelijk voor iedereen die van lezen houdt? Of heb je voorkennis nodig om het meeste uit dit boek en andere boeken te halen?

Hoe lees ik kaft

Lees verder

Geplaatst in Een perfecte dag voor literatuur, Non-fictie | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

De kunst van het weglaten

Hoe de eerste indruk kan bedriegen. De kaft bracht me in eerste instantie terug naar boeken die ik als tiener las. Twee jonge gezichten, het ‘verscheurde’ beeld, de frisse kleur: de kaft had niet misstaan tussen mijn oude Jonge Lijsters serie. De flaptekst bracht me echter weer op een heel ander spoor:

‘De nieuwe Kratz is het verhaal van Julien en van zijn nieuwe ouders Hildegard en Karl Kratz. Zij besluiten Julien in huis te nemen, nadat zij hun eigen zoon Maikie onder duistere omstandigheden hebben verloren. Julien hunkert naar een gewoon leven, Hildegard naar een gewone zoon. Maar allebei dragen zij een geheim met zich mee dat veel meer gevolgen heeft dan zij kunnen overzien.’

Duistere omstandigheden, een geheim met grote gevolgen: dat deed een beetje aan een thriller denken. Benieuwd naar wat het boek me zou brengen, sloeg ik de eerste bladzijde om.

Emmerik, Gerard van. De nieuwe Kratz

‘Maar Julien leeft.’ De eerste zin is meteen een hele sterke. De woorden roepen vragen op die je door laten lezen. Hij leeft wel, en Maikie niet? Weet Julien meer over de dood van Maikie? Zijn ze met elkaar verbonden? Kan de wens van Hildegard Kratz en Julien wel waarheid worden: een gewone zoon, een gewoon leven? Vragen die een lange tijd als zwaarden van Damocles boven het hoofd van de hoofdpersonen hangen.

Lees verder

Geplaatst in Een perfecte dag voor literatuur, Not Just Any Book, Recensie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Heelt de tijd alle wonden?

Welke invloed heeft het verleden op een mens? Wat doet leed met je? Hoe bepaalt dit hoe je naar het leven kijkt? Bepaalt je culturele ‘erfgoed’ wie je bent? Wat zeggen je acties en je verleden over je identiteit? En wie ben je nog als je geheugen en je verhalen kwijt bent? Een greep uit de vragen en thema’s die in Honolulu King naar voren komen. Een rijk en heftig verhaal over geschiedenis, vergeving, wraak, verhalen en identiteit.

goemans-honolulu king-LR

Net als het onderwerp is de kaft van Honolulu King niet eenduidig. In eerste instantie zie je misschien de Hawaii danseres in een dieprode zon die opgaat of ondergaat in een zee. Tegelijkertijd kun je er een samensmelting van de Indonesische en de Japanse vlag (het land van de rijzende zon) in zien, de twee landen die zo’n grote rol in het verhaal spelen. De Japanse bezetting van Nederlands-Indië en de gevolgen daarvan hebben hoofdpersoon Hardy Hardy (dit is geen typefout) gevormd. Een deel van dat vormende verleden heeft Hardy echter jarenlang verzwegen.

Lees verder

Geplaatst in Een perfecte dag voor literatuur, Recensie, Uncategorized | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Een tastbaar verleden

Een roman die is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en historische feiten, waarbij je al lezende fotomateriaal van de hoofdrolspelers en de omgeving tegenkomt, heeft een bepaald effect op me. Ik ervaar ongeveer hetzelfde wanneer ik voor een schilderij sta dat me raakt. Ik zie de verfstreken op het doek, een kleuraccent of een plek waar de verf net iets dikker is en waan mij in andere tijden. Ik stel mij voor dat de schilder een paar honderd jaar geleden op precies dezelfde plek stond en zie de hand die de penseelstreek maakt. Het geeft mij het gevoel dat het verleden tastbaar wordt. Het brengt de geschiedenis heel dichtbij.

Dat gebeurde ook met het boek Agneta van Jan van der Mast. De auteur beschrijft een periode uit het leven van Jacques van Marken (1845-1906) en Agneta van Marken – Matthes (1847 – 1909). Het echtpaar realiseerde eind negentiende eeuw het Agnetapark in Delft, een tuindorp waarin ‘arbeid met kapitaal’ werd verenigd en het echtpaar te midden van 78 arbeiderswoningen woont. De arbeiders werken in de door Jacques opgerichte Gist- en Spiritusfabriek.

Jan van der Mast Agneta LR
Als ik de foto’s uit eind negentiende eeuw en begin twintigste eeuw bekijk en vervolgens verder lees, zie ik mijzelf meelopen met de hoofdpersonen. Ik ben in het Agnetapark, in de villa van het echtpaar of verwonder mij mee in Parijs. In Agneta draait het echter meer om wat er zich in 1886, 1889 en 1905 in de huiselijke sfeer voltrekt. Want wat als er iets gebeurt dat het gedachte modelhuwelijk van Agneta en Jacques kapot zou kunnen maken en alles wat ze hebben opgebouwd kan laten instorten?

Lees verder

Geplaatst in Een perfecte dag voor literatuur, Ik lees Nederlands 2015 | 4 reacties

Terug naar Van Dis

Als zestienjarige begon ik te lezen in ‘Zilver of het verlies van de onschuld’ van Adriaan van Dis. Het relatief dunne boek zat dat jaar bij het leespakket van de Grote Lijsters en ik vond de titel intrigerend en poëtisch. Hoewel ik nog weet dat ik het taalgebruik heel mooi vond, pakte het verhaal mij als tiener niet. Sindsdien bleven boeken van Van Dis op de ‘nog te lezen’ lijst staan. Toen ‘Ik kom terug’ op de leeslijst van Een perfecte dag voor literatuur stond, kon ik de kans niet voorbij laten gaan. Twaalf jaar later kom ik dan toch terug bij Adriaan van Dis.

Adriaan van Dis - Ik kom terug LR Lees verder

Geplaatst in Een perfecte dag voor literatuur, Ik lees Nederlands 2015 | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen