Een brief aan Emma Hooper, schrijfster van Etta & Otto & Russell & James

Beste Emma,

Soms haalt de werkelijkheid je in, of blijf je er juist achteraan rennen. Dat is niet altijd erg, als je maar komt waar je wil zijn. Beter laat dan nooit.
Niet.
Wel.
Misschien.

Ik zit in de trein en ik schrijf. Ik reis, net als Etta en Otto en Russell en James en kijk naar buiten. Ik zie de regen en denk aan de wind en het stof en de droogte van Saskatchewan in Canada. Ik denk aan het stof dat Etta inademde en het land waarop Otto en Russell werkten. Ik voel de beweging en de rails onder mijn voeten en stel me voor wat Otto zag toen hij uit het raam keek. Ik denk aan Otto’s witte haar, de ritardando van de treinwielen en van zijn hart.

Ik zit in de trein en schrijf je een brief zoals er zoveel worden geschreven in je boek en ik denk eraan dat je het misschien nooit zal lezen. Want ik schrijf Nederlands en jij Engels. Maar het geeft niet. Oké?
Oké.

EttaOttoRussellJames_9789057596889_VP_DEF

‘The world is a book and those who do not travel read only one page.’ Het stond in het vorige boek dat ik las. Met misschien wel die gedachte zal Etta op die ene dag wakker zijn geworden. Maar het geldt ook andersom, omdat je mij mee op reis hebt genomen. Een onwaarschijnlijke en filmische reis. Niet alleen van de bijzondere Etta die op 83-jarige leeftijd besluit om het water te gaan zien en gaat lopen, lopen, zingen en lopen. Het gaat ook om de reis die ieder van hen in hun hoofd maakt. Ik voer, reed, danste, zwoegde, peinsde en huilde mee met de herinneringen van hun kindertijd en de oorlog.

Door de structuur, de vorm en je manier van schrijven is je roman een kunstwerkje geworden dat niet alleen op de meest bekende wijze als een (stoom)trein leest. Versnellen, ‘ritmisch we-stoppen-niet-we-stoppen-niet’, afremmen en plots tot een halte komen. Even stilhouden, door het raampje naar buiten kijken en weer optrekken.

Hoe komt zo’n wonderlijk verhaal überhaupt in iemands hoofd, hoe verbind je die stukjes en schrijf je het zo op dat het hart en hoofd raakt? (Je verhaal is goed in het Nederlands vertaald trouwens, wat ook een kunst is.) Hoe doe jij, hoe doen andere schrijvers het, dat ik meereis met wat er uit je fantasie en schrijfwerk is ontsproten? Stukje bij beetje wordt er informatie gegeven en puzzelstukjes passen soms wel en niet in elkaar. Sommige puzzelstukjes hebben zo’n aparte vorm dat ze er eigenlijk helemaal niet in zouden moeten passen, maar dat doen ze dan toch. Mooi vind ik dat.

Je roman is een magisch realistische roadtrip naar voren en terug en door elkaar. Herinnering, waarheid, wens en wat had kunnen zijn. Een reis met wonderlijke mensen, dieren en vooral veel brieven.

Mijn trein is bijna bij zijn eindstation. Maar ik kom terug. Het is net als een lus, gewoon een lange lus, zoals Etta zegt. Schrijf je nog eens iets? Ik zal het lezen.

Tot de volgende reis.

Yolanda

Lees ook wat andere bloggers van dit boek vonden.

Etta & Otto & Russell & James verscheen onlangs bij uitgeverij Podium

Deze boekbespreking is onderdeel van Een perfecte dag voor literatuur, een leesclub voor bloggers die graag lezen wat onder ‘literatuur’ wordt verstaan. Ik dank hierbij uitgeverij Podium en Cathelijne Esser van Een perfecte dag voor literatuur voor dit recensie-exemplaar.

Flaptekst voor de liefhebber:

Otto,

begon de brief in blauwe inkt,

Ik ben weg. Ik heb nog nooit het water gezien, dus daar ben ik heen. Maak je geen zorgen, ik heb de wagen voor jou laten staan. Ik loop wel. Ik zal proberen te onthouden terug te komen.

(altijd)
je
Etta.

Otto vindt op de keukentafel van zijn afgelegen boerderij in Saskatchewan een afscheidsbrief van zijn vrouw. Etta heeft besloten dat ze nog voor haar dood – ze is tweeëntachtig – de oceaan wil zien. Ze begint te lopen: het is nog 3232 kilometer tot de kust.

Otto ging ooit zelf op reis, om te vechten in een ver land. Nu Etta weg is, krijgen de demonen uit de oorlog weer vat op hem. Hun buurman Russell volgt vastberaden het spoor van Etta, zijn heimelijke grote liefde. En James, tja, die moet je op papier ontmoeten.

Etta & Otto & Russell & James is een betoverende roman over een pelgrimstocht en eeuwige liefde. Emma Hooper schrijft bijzonder overtuigend en liefdevol over haar personages die proberen hun verleden achter zich te laten, maar niet zonder de mooie herinneringen te koesteren.

Advertenties

Over Yolanda de Haan

Tekstschrijven | Redactie | Literatuurwetenschapper | Cultuurwetenschapper | Taalpurist | Muziek | Theater | Film | Nostalgisch | Schrijft en ontvangt graag brieven | Houdt van taart en Scandinavië
Dit bericht werd geplaatst in Boeken, Een perfecte dag voor literatuur, Literatuur, Not Just Any Book, Recensie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Een brief aan Emma Hooper, schrijfster van Etta & Otto & Russell & James

  1. Marc zegt:

    Mooi verwoord en origineel vorm gegeven. Chapeau !

  2. theonlymrsjo zegt:

    Je levert weer een fraai stukje werk, Yolanda! Knap hoe je de link legt tussen het boek, de schrijfster en jouzelf. En inderdaad, het is net als een lus, gewoon een lange lus. Mooi beeld.

  3. missmanjo zegt:

    Mooi, zoals je het ritme van de trein, het boek en jouw brief in elkaar laat vervloeien. Het geeft de sfeer weer van het boek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s