Hoe bespreek je…

De man die ophield te bestaan_lr

Hoe bespreek je poëzie? Ik begon aan een eigen gedicht en kwam mijzelf tegen. Ik kwam niet verder dan pastiche en woorden die niet het leven zagen. Uitgewist en uitgebrand, net als de man die ophield te bestaan. Mijn zinnen geen hommelmei maar een lied der dwaze bijen. Op deze plek geen verrijzenis uit as, (weder)geboorten of fenikspraktijken, maar zinnen die aan mijn twijfels bezwijken (ha!).

Ik dacht aan mijn favoriete Heytze-gedicht aan mijn muur en hoe ik dans tot ik de tijd vergeet, dans zoals ik ademhaal en dans tot ik de weg weer weet. Dacht aan de keer dat ik zijn hand kon schudden en hem kon verwelkomen bij het festival De geest moet waaien, aan Asfaltfeeën met Ellen Deckwitz. Ik keek goed om me heen en zag dat alles gekleurd is.

Hoe bespreek je Ingmar Heytze? Ik zou kunnen teruggrijpen op mijn oude studieboeken en praten over rijm, beeldspraak, readymades en auteursintentie (‘Wanneer ben je maar beter dood?’). Ieder woord en bedoeling wegen. Maar gedichten blijven bij mij hangen wanneer ik er iets bij voel, zie, of er iets in herken. Wanneer ik een zin binnen mijn eigen context kan plaatsen. Begrijpen doe ik niet altijd, voelen wel.

De man die ophield te bestaan is voor mij:
Veel herkenning op sommige punten, zoals het verlangen naar een huis waarin je thuiskomt, waarin alles past. Herkenning en humor, zoals de gortdroge opsomming van de ‘blije doos’ die daarmee precies mijn beeld ervan weergeeft. De gedichten zijn licht in hun zwaarheid. Hier spreekt een toekomstige vader die gewoonweg scared shitless is terwijl hij nieuw leven ziet groeien en daarmee zijn oude zelf ziet sterven. Het is toegankelijk en ongetwijfeld herkenbaar voor andere (toekomstige) vaders. Het is verwondering. Het is ook boordevol liefde richting zijn vrouw en dochter. Het is voor mij mooi.

Lees ook wat de andere bloggers van dit boek vonden.

De man die ophield te bestaan verscheen bij uitgeverij Podium.

Deze boekbespreking is onderdeel van Een perfecte dag voor literatuur, een leesclub voor bloggers die graag lezen wat onder ‘literatuur’ wordt verstaan. Ik dank hierbij uitgeverij Podium en Cathelijne Esser van Een perfecte dag voor literatuur voor dit recensie-exemplaar.

Deze bundel telt ook mee voor mijn leesuitdaging ‘Ik Lees Nederlands 2015′.

cropped-logo_ikleesnederlands_a_v2

Advertenties

Over Yolanda de Haan

Tekstschrijven | Redactie | Literatuurwetenschapper | Cultuurwetenschapper | Taalpurist | Muziek | Theater | Film | Nostalgisch | Schrijft en ontvangt graag brieven | Houdt van taart en Scandinavië
Dit bericht werd geplaatst in Een perfecte dag voor literatuur, Ik lees Nederlands 2015, poëzie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Hoe bespreek je…

  1. Lalagè zegt:

    Heel mooi verwoord, Yolanda. Lees je vaker poëzie? Ik eigenlijk nooit, misschien later…

    • Dank je wel! Ik lees vaker poëzie en schreef er ook deels mijn masterscriptie over. Maar ik hou wel meer van dichtwerk dat wat kenmerken van proza in zich heeft: Tjitske Jansen, Bart Moeyaert en Ingmar Heytze. Niet te cryptisch.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s